1.      شرایطی که درآن قرارداریم، بیشتر به فضای فتنه شبیه است که براساس حکمتهایی که ازبزرگان می شنویم، دوران سختی است وهستند آدمهایی که دردوران فتنه دردین خود متزلزل می شوند، چه، نگه داشتن ایمان دردل سخت از نگه داشتن آهن تفتیده در دست است. به هرحال دوره تلخی است که مراقبت ازخویش در محافظت از رفتار و گفتار،  دین وسلامت روح را حفظ می کند. 

2.       در شرایط فتنه  اگر حول محور ولایت نباشیم، ممکن است بهترین گوهر خویش را به بهایی اندک بفروشیم وبه پای دیگران بریزیم و درآخر هیچ نفع دنیوی  واخروی هم نبریم. چراکه دردوران فتنه شناخت حق ازباطل، سره ازناسره بسیار مشکل است وتنها صاحبان بصیرت وکسانی که درحصن ولایت قرار می گیرند می توانند خودرانجات دهند وگوهر روح وجان خودراازگزند شایعات، بداخلاقی ها، تهمتها، باورها ، نتیجه گیریهای غلط ورفتارهای ناپخته مصون بدارند. 

3.       درشرایط امروز جامعه ما، دو چیزکمیاب است: اخلاق وانصاف. به تعبیری می توان گفت اخلاق وانصاف گمشده ما درشرایط امروزی است. وازهمه بدتراینکه بی اخلاقی ها وبی انصافیها بیشتر ازناحیه بعضی خواص بروز می کندواین خسرانی بزرگ است، چراکه تداوم چنین رویه ای، ممکن است به یک عادت مرسوم  بین خواص وعوام تبدیل شود. به همین دلیل است که  قبح برخی رفتارها وعادتهای ناپسند بتدریج درجامعه ازبین می رود وانگارکه همه می توانند مرتکب آن شوند.  

4.       شاید ماه مبارک رمضان فرصتی باشد تا ماهم به سنت خداوند بزرگ که دست وپای ابلیس را می بندد، دست وپای شیطان درون وبرون را ببندیم وبیشتر تامل کنیم. من فکرمی کنم راه برگشت به اخلاق وانصاف، خلوت کردن با خدای خویش و نجوای رمضانی است. خداهم به همه ما کمک خواهد کرد تا اخلاق وانصاف پیشه کنیم و به راحتی زبان به دشنام وتهمت بازنکنیم، بلکه درسایه  خلوت ونجوای رمضانی زبان خویش را به صواب وثواب وشادکردن دل دیگران ودادن امید به جامعه باز کنیم.